แอร์เมส (Hermes) กระเป๋าแบรนด์ดังระดับโลกที่ไม่ยอมหยุดนิ่งอยู่กับที่
ปารีส นครแห่งสีสันที่เปิดโอกาสให้เราได้ชมนิทรรศการแฟชั่นเลิศอยู่เสมอ อย่างนิทรรศการโอเรียนต์ แอร์เมส (Orient – Hermès) ซึ่งจัดแสดงที่สถาบันแห่งโลกอาหรับ (Institut du Monde Arabe) ซึ่งเป็นนิทรรศการที่แสดงถึงศิลปะและความคิดสร้างสรรค์ของเลย์ล่า เมนซารี่ (Leila Menchari) ในการตกแต่งหน้าต่างของร้านแอร์เมสบนถนนโฟบูรก์ แซงโตโนเร่ กรุงปารีส เมื่อได้ชมก็ยิ่งทำให้ลงรักในแบรนด์แอร์เมสมากยิ่งขึ้น ความชื่นชอบที่มีต่อแบรนด์นี้ไม่ได้เกิดขึ้นจากกระแสนิยมหรือสัญลักษณ์แห่งความไฮโซของกระเป๋าอย่างเคลลี่ (Kelly) และเบอร์กิ้น (Birkin)แต่แท้จริงแล้วความชื่นชอบนั้นเกิดจากรสนิยมเหนือระดับที่แฝงไว้ในทุกรายละเอียดที่แอร์เมส ปารีสได้เนรมิตรังสรรค์
ตำนานแห่งรสนิยมชั้นเลิศเริ่มต้นในปีค.ศ. 1837 (พ.ศ. 2380) เมื่อเธียร์รี่ แอร์เมส (Thierry Hermès) ได้เปิดร้านแอร์เมส ซึ่งเชี่ยวชาญในการผลิตอานม้าและผลิตภัณฑ์ต่างๆ ที่เกี่ยวกับม้า ต่อมาในช่วงต้นของทศวรรษที่ 20 เอมิล – โมริส (Emile – Maurice Hermès) ทายาทรุ่นที่ 3 ของตระกูลได้เข้ามาเป็นผู้ควบคุมดูแล และพัฒนากิจของครอบครัว จึงทำให้ผลิตภัณฑ์ “แอร์เมส” เป็นที่รู้จักแพร่หลายยิ่งขึ้นในฐานะผู้ผลิตเครื่องหนังชั้นสูงที่ใช้วิธีเย็บหนังแบบการเย็บอานม้า (Saddle - Stitched) อีกทั้งยังเพิ่ม ประเภทสินค้าให้มีความหลากหลาย โดยเขาได้ออกแบบเสื้อแจ๊กเก็ต สำหรับเล่นกอล์ฟที่ตัดเย็บจากหนังและติดซิปเป็นขึ้นมาตัวแรกและได้ถวายให้แก่เจ้าชายแห่งเวลส์ (Prince of Wales ) ในเวลาต่อมา
หนึ่งในสัญลักษณ์ของแอร์เมสได้เกิดขึ้นเมื่อเอมิล – โมริสต้องเข้ามารับหน้าที่ออกแบบกระเป๋าหนังแทนภรรยาผู้ไม่ชอบงานนี้หลังจากนั้นไม่นานเอมิล – โมริสก็ได้สร้างสรรค์กระเป๋าสัญลักษณ์ของแอร์เมส ขึ้นมาในปีค.ศ. 1935 (พ.ศ. 2478) โดยในสมัยนั้นกระเป๋าใบดังกล่าวมีชื่อว่า ‘Sac à dépêches’ ต่อมานิตยสารไลฟ์ (Life) ได้ตีพิมพ์ภาพเจ้าหญิงเกรซ เคลลี่ (Grace Kelly) แห่งโมนาโคทรงถือกระเป๋าใบดังกล่าว จนทำให้แอร์เมสได้ตั้งชื่อใหม่ให้กับกระเป๋ารุ่น “เคลลี่” (Kelly)

เนิ่นนานมาแล้วการพกพาสิ่งของไปกับตัวต้องถือด้วยมือ  ต่อมาคนเราได้เรียนรู้ที่จะใช้อุปกรณ์อำนวยความสะดวก เช่น ถุง หรือย่าม และก็กระเป๋าในเวลาต่อมา  แต่เดิมเน้นเพื่อประโยชน์ใช้สอยแต่เพียงอย่างเดียวและผลิตขึ้นจากวัสดุหลากหลายไม่ว่าจะเป็นกระเป๋าผ้า กระเป๋าหนัง ต่อมาจึงได้มีการพัฒนาให้เกิดความสวยงามมีการตกแต่งให้ดูดีขึ้น  จึงเป็นที่มาของคำว่ากระเป๋าแฟชั่น เพราะไม่ได้ใช้เพื่อใส่สิ่งของเพื่อพกพาติดตัวไปมาแต่เพียงอย่างเดียวแล้ว  แต่ยังใช้เพื่อเป็นเครื่องประดับกลายๆ สร้างความดูดี ความพึงพอใจและแสดงถึงฐานะทางสังคมของผู้ใช้งานอีกด้วย  ในตอนนั้นเองที่สิ่งที่เรียกว่าถุง ย่าม หรือแม้แต่ชลอมได้เป็นที่เข้าใจกันทั่วไปว่าไม่เข้าข่ายคำว่ากระเป๋าแฟชั่น  ในช่วงที่วัตถุดิบตามธรรมชาติยังมีราคาถูก การผลิตกระเป๋าออกมาจะทำด้วยผ้าเนื้อหนาหรือหนังแท้เพื่อให้เกิดความทนทานต่อการใช้งานและถูกตัดเย็บด้วยมือ  หลังจากอุตสาหกรรมสมัยใหม่ได้มีความก้าวหน้ามากขึ้นราคาของวัสดุต่างๆ ที่นำมาประกอบเป็นกระเป๋ามีราคาสูงขึ้น  จึงมีการนำเอาวัสดุอื่นๆ มาทดแทนสิ่งที่ใช้แต่เดิม เช่น หนังเทียมแทนหนังแท้ โลหะราคาถูกแทนทองเหลือง อะไหล่พลาสติกแทนอะไหล่โลหะ เป็นต้น
การตัดเย็บมีการใช้เครื่องจักรเข้ามาช่วย  แน่นอนว่าตัดเย็บได้สวยขึ้นแต่ความทนทานน้อยลงเพราะวัสดุไม่เหมือนเดิม  ทั้งนี้เพื่อตอบรับกับเศรษฐกิจที่พัฒนาขึ้นข้าวของเครื่องใช้ต่างๆ ราคาสูงขึ้น  จึงจำเป็นต้องลดต้นทุนเพื่อให้ยังขายหรือจำหน่ายได้ในราคาเดิม  เท่านั้นยังไม่พอเพราะความต้องการของคนไม่มีที่สิ้นสุด  การผลิตกระเป๋าที่เน้นราคาถูกจึงเริ่มขึ้นเพื่อตอบสนองลูกค้ากลุ่มที่ต้องการกระเป๋าแฟชั่นเพื่อความสวยงามเป็นหลัก  ความทนทานและการใช้งานเป็นรองแต่มีงบประมาณจำกัด  หรือลูกค้าที่อินเทรนด์แฟชั่นอยู่เสมอ  เปลี่ยนกระเป๋าทุกวันเหมือนเปลี่ยนเสื้อผ้า  ในภาพของการลดคุณภาพของกระเป๋าแฟชั่นลง  ก็มีอีกด้านหนึ่งที่ตรงกันข้ามกันนั่นก็คือพัฒนาเพื่อเพิ่มคุณภาพของกระเป๋าแฟชั่นให้มากขึ้น  ซึ่่งรวมเทคโนโลยีสมัยใหม่ที่ทำให้การตัดเย็บกระเป๋าสวยๆ ให้เป็นเรื่องง่ายขึ้นรวมกับวัสดุธรรมชาติแบบดั้งเดิมที่ทนทาน  ทำให้เกิดเป็นผลลัพธ์กระเป๋าแฟชั่นคุณภาพราคาแพงที่มีเพียงคนบางกลุ่มเท่านั้นที่สามารถจับจองเป็นเจ้าของซึ่งเราเรียกกระเป๋ากลุ่มนี้ว่ากระเป๋าแบรนด์เนม